يادداشتهاي پراکنده
درباره سایت
امکانات وب
رفتی و رفتن تو آتش نهاد بر دل
از کاروان چه ماند، جز آتشی به منزل
دیر رسیدم مانند همه عمر که دیر رسیدم به فهم ارزش برخی کلمات و بعضی لحظهها. چه دیر بوسیدن دستش را یاد گرفتم و چه دیر ارزش بودن در کنارش را دریافتم. همیشه دیر، همیشه ای کاش و همیشه حسرت...
نیمه اولین ماه تابستان مانند نیمه اولین ماه زمستان برایم دردناک شد و داغ بر دلم نهاد.
برچسب: رفتی,
نویسنده: حدیث سلیمانی